Het drieluik van Christiaan, getiteld "The three mothers", is een krachtige artistieke aanklacht tegen de wijze waarop de mensheid de natuur behandelt en de onvermijdelijke gevolgen die we daarvoor zullen moeten dragen. De titels "Mother Nature", "Mother Earth" en "The Mother Herself" belichten elk een aspect van de relatie tussen de mensheid en de natuur, en hoe deze relatie verstoord is geraakt door menselijk handelen.
Samen vormen deze panelen een aanklacht tegen de manier waarop de mensheid omgaat met de natuur en de onvermijdelijke gevolgen daarvan. Door de moedersymboliek te gebruiken, roept de kunstenaar misschien op tot een heroverweging van onze relatie met de natuur, en tot een groter besef van de verantwoordelijkheid die we dragen voor het behoud van onze planeet en alles wat erop leeft.
De symboliek van het werk "Mother Nature" is zeer krachtig en zet de boodschap van het kunstwerk nog sterker neer.
Door Moeder Natuur af te beelden als Moeder Justitia, met een blinddoek om haar ogen, wordt de boodschap van rechtvaardigheid benadrukt. Dit suggereert dat er een soort van onpartijdige balans zou moeten zijn in de manier waarop we met de natuur omgaan.
De verwittigende vinger wijst op een waarschuwing voor de mensheid dat we de grenzen van de natuur overschrijden. Dit kan een oproep zijn om onze acties te heroverwegen voordat we onherstelbare schade aanrichten.
De zwetende bovenarm symboliseert hevige wateroverlast, wat kan wijzen op de groeiende problemen van overstromingen en extreme neerslag als gevolg van klimaatverandering.
De dorre en gebarsten onderarm symboliseert lange droogteperiodes en de gevolgen van waterschaarste, wat weer een ander aspect van klimaatverandering en menselijke invloed op het milieu benadrukt.
De verdroogde kroon van bladeren benadrukt de achteruitgang van de natuurlijke wereld als gevolg van menselijke activiteiten zoals ontbossing, vervuiling en klimaatverandering.
Door deze symbolen te combineren, creëert het kunstwerk een krachtige boodschap die ons herinnert aan de urgentie om onze relatie met de natuur te herstellen en te beschermen voordat we de gevolgen niet meer kunnen omkeren.
De afbeelding van "Mother Earth" die haar kroost te eten geeft, biedt een diepgaande symboliek over de relatie tussen de mensheid en de planeet waarop we leven.
Moeder Aarde die haar kroost voedt, symboliseert de rol van de aarde als een zorgzame moeder die haar bewoners voedt en ondersteunt. Het benadrukt ook onze afhankelijkheid van de natuurlijke hulpbronnen van de planeet om te overleven.
Het gekleurd kindje drinkend aan een uitgedroogde borst wat symbool staan voor de benadeling en uitbuiting van bepaalde bevolkingsgroepen of regio's, die vaak disproportioneel worden getroffen door de gevolgen van klimaatverandering, waterschaarste en ecologische rampen.
Het wit kindje, beter ontwikkeld en met een pop, als symbool van rijkdom. Dit verwijst naar de welvaartskloof tussen verschillende bevolkingsgroepen en de manier waarop rijkdom en privilege vaak hand in hand gaan met de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen.
In de achtergrond links, een stervende aarde. Dit beeldt de verontrustende realiteit uit van de aarde die lijdt onder de gevolgen van klimaatverandering, vervuiling en uitputting van natuurlijke hulpbronnen. Het herinnert ons eraan dat onze planeet kwetsbaar is en onze acties directe gevolgen hebben voor haar welzijn.
Rechts, de maan. Dit herinnert ons eraan dat de maan ooit een deel van de aarde was, maar nu een levenloos object in de ruimte is. Dit kan dienen als een waarschuwing voor wat er kan gebeuren als we niet voor onze planeet zorgen en blijven plunderen zonder rekening te houden met de gevolgen op lange termijn.
Door deze symbolen te combineren, roept het kunstwerk op tot reflectie over de manier waarop we de aarde behandelen en benadrukt het de noodzaak om duurzame en rechtvaardige praktijken te omarmen om de toekomst van onze planeet en al haar bewoners te beschermen.
Het paneel "The Mother Herself" lijkt een diepgaande en emotionele boodschap over te brengen over de toekomst van de mensheid en de planeet.
De hoogzwangere moeder vertegenwoordigt niet alleen het individu, maar ook de mensheid als geheel, die de toekomst draagt. Haar zwangerschap symboliseert de hoop en verwachting van toekomstige generaties.
De sombere en levenloze natuur achter de moeder wijst op de verontrustende toestand van het milieu en de ecologische crisis waarmee we worden geconfronteerd.
De barsten in de buik van de moeder, waarbij het ongeboren kind doorschijnt, hebben verschillende betekenissen. Het wijst op de kwetsbaarheid van de toekomstige generaties en de dreigende gevaren waarmee ze worden geconfronteerd als gevolg van de schadelijke menselijke activiteiten. Het symboliseert ook de verstoring van de natuurlijke balans, waarbij de negatieve effecten van menselijk handelen zichtbaar worden, zelfs voordat ze worden geboren.
Al met al lijkt dit paneel een krachtige boodschap te brengen over de urgentie van actie om de toekomst van de planeet en de volgende generaties te beschermen. Het roept op tot bewustwording en verandering in onze manier van leven om een duurzamere en veerkrachtigere wereld te creëren voor iedereen.